..::Bu Kadar Sevebilirmisiniz?::.. - Hayırsızlarboard-Hayırlara Vesile Olsun

13-08-2006, 13:58

#1 (tekli aç) (permalink)

SKeLeToNWolF

Senior Member

User ID: 3040

Üyelik tarihi: Dec 2005

Mesajlar: 1.775

Rep Gücü: 0
REP Puanı : 0
REP Seviyesi : SKeLeToNWolF

Teşekkür Sayısı: 0

1 Mesaja Tesekkür Edildi

..::Bu Kadar Sevebilirmisiniz?::..

Bir otobüs durağında karşılaşmışlardı ilk kez...
Biri tıpta okuyordu, öbürü mimarlıkta.
O ilk karşılaşmadan sonra, bir kere, bir kere, bir kere daha karşılaşabilmek için, hep aynı
Saatte, aynı duraktan, aynı otobüse bindiler.

Gençtiler, çok genç...
Birbirileriyle konuşacak cesareti bulmaları biraz zaman aldı, ama sonunda başardılar.

İkisi de her sabah otobüse bindikleri semtte oturmuyorlardı aslında.
Delikanlı arkadaşında kaldığı için o duraktan binmişti otobüse, kız ise ablasında...
Sırf birbirlerini görebilmek için, her sabah erkenden evlerinden çıkıp, şehrin öbür ucundaki o durağa, geldiklerini gülerek itiraf ettiler bir süre sonra...

Okullarını bitirince hemen evlendiler.
Mutluydular hem de çok mutlu...
Bazen işsiz, bazen parasız kaldılar ama öylesine sıkı kenetlenmişti ki yürekleri ve elleri hiçbir şeyi umursamadılar.
Ayın Sonunu zor getirdikleri günlerde de ünlü bir doktor ve ünlü bir mimar olduklarında da hep mutluydular.
Zaman aşımına uğrayan, alışkanlıklara yenik düşen, banka hesabında para kalmadığı için ya da tam tersine o hesabı daha da kabarık hale getirmek uğruna bitip tükeniveren sevgilerden değildi onlarınki....
Günler günleri yıllar yılları kovaladıkça sevgileri büyüdü, büyüdü...
Tek eksikleri çocuklarının olmamasıydı.
Zorlu bir tedavi sürecine rağmen çocuk sahibi olmayınca bütün mutlulukların bizim olması beklemek, bencillik olur diyerek devam ettiler hayatlarına.
Çocuk yerine sevgilerini büyüttüler...

Senin için ölürüm derdi kadın, sımsıkı sarılıp adama ve adam hayır ben senin için ölürüm diye yanıt verirdi hep...

Bazen eve geldiğinde aynanın üzerinde bir not görürdü kadın, Bir tanem kütüphanenin ikinci rafına bak...
Kütüphanenin ikinci rafında başka bir not olurdu, Mutfaktaki masanın üzerine bak ve seni çok sevdiğimi sakın unutma, Mutfakta ki masadan, salondaki dolaba sevgi dolu notları okuya okuya koşturan kadın, sonunda kimi zaman bir demet çiçek, kimi zaman en sevdiği çikolatalar, kimi zaman da pahalı armağanlarla karşılaşırdı.
Aldığı hediyenin ne olduğu önemli değildi zaten...

Hayat ne kadar hızlı akarsa aksın, işleri ne kadar yoğun olursa olsun hep birbirlerine ayıracak
Zaman buluyorlardı bulmasına ama kırklı yaşların ortalarına geldiklerinde, daha az çalışmaya karar verdiler.
Adam hastaneden ayrıldı ve muayenehanesinde hasta kabul etmeye başladı. Kadın da mimarlık bürosunu kapadı ve sadece özel projelerde görev aldı.
Artık daha fazla beraber olabiliyorlardı. Bir gün sahilde dolaşırken harap durumda bir ev gördü kadın, üzerinde satılık levhası asılı olan.
Ne dersin bu evi alalım mı? Dedi adama.
Bu viraneyi yıktırır harika bir ev yaparız. Projeyi kafamda çizdim bile.
Kocaman terası olan, martıları kahvaltıya davet edeceğimiz bir deniz evi yapalım buraya...
Sen istersin de ben hiç hayır diyebilir miyim? Diye yanıt verdi adam.
Amerikadaki tıp kongresinden döner dönmez ararım emlakçıyı...Kaç para olursa olsun, burası bizimdir artık...

Sadece bir hafta ayrı kalacaklarını bildikleri halde, ayrılmaları zor oldu, adam Amerikaya giderken. Her gün, her saat konuştular telefonla. Gözyaşları içinde kucaklaştılar havaalanında.
Fakat birkaç gün sonra, kadın kocasında bir tuhaflık olduğunu fark etti.
Eskisi kadar mutlu görünmüyor, konuşmaktan kaçınıyordu. Onu neşelendirmek için, Sahildeki evi hatırlattı ve çizdiği projeyi verdi kadın, ama hiç beklemediği bir cevap aldı:
Canım o ev bizim bütçemizi aşıyor. Sen en iyisi o evi unut.

Mutsuzluk, mutluluğun tadına alışmış insanlara daha da acı, daha da çekilmez gelir.
Kadın, hiç sevmedi bu beklenmedik misafiri.
Derdini söylemesi için yalvardı adama, senin için ölürüm, biliyorsun, ne olur anlat diye dil döktü boş yere....
Yıllardır sevdiği adam, duyarsız ve sevgisiz biriyle yer değiştirmişti sanki.
Ona ulaşmaya çalıştıkça, beton duvara çarpıyordu kadın, her çarpmada daha fazla kanıyordu yüreği.

Bir gün, çocukluğunun, gençliğinin birlikte geçtiği arkadaşına dert yanarken,
-Artık dayanamıyorum, sana söylemek zorundayım... diye sözünü kesti arkadaşı.

O seni aldatıyor...

İş yerinin tam karşısındaki restoranda genç bir kadınla yemek yiyor her öğlen...
Sonra sarmaş dolaş biniyorlar arabaya...

Sus çabuk, duymak istemiyorum bu yalanları diye bağırdı kadın.

Onca yıllık arkadaşını, kendini kıskanmakla suçladı...

Ertesi gün, öğle vakti o restoranın hemen karşısındaki köşeye sindi sessizce ve peri masallarının sadece masal olduğunu anladı....

Kocasının eskiden aynı hastane de çalıştığı genç çocuk doktorunu tanıdı hemen.
Bazen evlerinde ağırladıkları kadına nasıl sarıldığını gördü, adamın.

Akşam kocası eve gelir gelmez, bazen bağırıp, bazen ağlayarak, bazen ona sımsıkı sarılıp
Yumruklayarak haykırdı suratına her şeyi.

İnkâr etmedi adam. Zamanla duyguların değişebileceğini insanların orta yaşa geldiklerinde farklılık aradığı gibi bir şeyler geveledi ağzında ve bavulunu alıp gitti evden.

Kapıdan çıkarken, son bir kez kucaklamak isterim seni diyecek oldu ama kadın
-Defol!dedi nefretle.

İlk celsede boşandılar.... Modern bir aşk hikâyesinin böyle son bulmasına kimse inanamadı.

Arkadaşlarının desteğiyle ayakta kalmaya çalıştı kadın.

Adamın sevgilisiyle Amerikaya yerleştiğini öğrendi.

Bazen yalnız kaldığında, onu hala sevdiğini hissedince, ağlama nöbetleri geçiyor, aşkın yerini, en az onun kadar yoğun bir duygu olan nefretin alması için dua ediyordu.

Aradan bir yıl geçti....

Her şeyin ilacı olduğu söylenen zaman bile, kadının derdine çare olamamıştı.

Bir sabah, ısrarla çalan zilin sesiyle uyandı.

Kapıyı açtığında karşısında kadını gördü.

Sen, buraya ne yüzle geliyorsun diye bağırmak istedi ama sesi çıkmadı.

Lütfen içeri girmeme izin ver, mutlaka konuşmamız gerekiyor dedi genç kadın.

Kanepeye ilişti ve zor duyulan bir sesle konuşmaya başladı....

Hiçbir şey göründüğü gibi değil aslında çok üzgünüm ama o bir saat önce ÖLDÜ!.
Geçen yıl Amerikadaki kongre sırasında hastalığını ve yaklaşık bir senelik ömrü kaldığını öğrendi. Buna dayanamayacağını hep söylediği gibi onunla birlikte ölmek isteyeceğini biliyordu. Seni kendinden uzaklaştırmak için benden sevgilisi rolünü oynamamı istedi.
Ailesine de haber vermedi. Birlikte Amerikaya yerleştiğimiz yalanını yaydı.
Oysa ilk karşılaştığınız durağın karşısında bir ev tutmuştu. Tedavi görüyor ve kurtulacağına inanıyordu ama olmadı. Gece fenalaşmış, bakıcısı beni aradı, son anda yetiştim. Sana bu kutuyu vermemi istedi&

Gözlerinden akan yaşı durduramayacağını biliyordu kadın.

Hemen oracıkta ölmek istiyordu&

Kadın eline tutuşturdu kutuyu&

Açmayı neden sonra akıl edebildi. İtinayla katlanmış bir sürü kağıt duruyordu kutuda.
İlk kâğıtta
-Lütfen bütün notları sırayla oku Bir Tanem! diyordu.....

Sırayla okudu;
-Seni çok sevdim, seni sevmekten hiç vazgeçmedim; Senin için ölürüm derdin hep, doğru söylediğini bilirim. Fakat benim için ölmeni istemedim.

Şimdi bana söz vermeni istiyorum
Benim için yaşayacaksın, anlaştık mı?

Son kâğıdı eline alırken, kutuda bir anahtar olduğunu gördü kadın... Ve son kâğıtta şunlar yazılıydı.
Sahildeki evimizi senin çizdiğin projeye göre yaptırdım. Kocaman terasta martılarla kahvaltı ederken ben SENİ İZLİYOR OLACAĞIM...

SKeLeToNWolF isimli Üye şimdilik offline konumundadır

SKeLeToNWolF Kullanicisina Bu Mesaji Için Tesekkür Edenler:

repci

13-08-2006, 21:22

#2 (tekli aç) (permalink)

sivas-58

Onursal Üye

User ID: 9742

Üyelik tarihi: Jul 2006

Mesajlar: 5.929

Ruh Halim:

Rep Gücü: 43
REP Puanı : 256
REP Seviyesi : sivas-58 is a jewel in the rough

Teşekkür Sayısı: 41

54 Mesajina 98 Tesekkür Aldi

çok duygulandım ya ağlıyorum şimdi ne aşklar var..........

___________________________________

sadece suskun !!!

sivas-58 isimli Üye şimdilik offline konumundadır

14-08-2006, 11:18

#3 (tekli aç) (permalink)

SKeLeToNWolF

Senior Member

User ID: 3040

Üyelik tarihi: Dec 2005

Mesajlar: 1.775

Rep Gücü: 0
REP Puanı : 0
REP Seviyesi : SKeLeToNWolF

Teşekkür Sayısı: 0

1 Mesaja Tesekkür Edildi

ilk okuduğumda benim de tüylerim diken diken olmuştu...

14-08-2006, 21:00

#4 (tekli aç) (permalink)

spawn

• Moderator •

User ID: 5965

Üyelik tarihi: Feb 2006

Mesajlar: 11.819

Rep Gücü: 82
REP Puanı : 166
REP Seviyesi : spawn has a spectacular aura about

Teşekkür Sayısı: 48

140 Mesajina 173 Tesekkür Aldi

içimi yaktın be SKeLeToNWolF arkadaşım ne aşkmış be

___________________________________

İçeriği görebilmek için Uye Olmanız gerekmektedir. Üye Olmak için Lütfen Tıklayınız.

spawn isimli Üye şimdilik offline konumundadır

17-08-2006, 18:19

#5 (tekli aç) (permalink)

serjiii

Mecburum Sana...!!!

User ID: 763

Üyelik tarihi: Oct 2005

Mesajlar: 14.098

Ruh Halim:

Rep Gücü: 15
REP Puanı : 87
REP Seviyesi : serjiii will become famous soon enough

Teşekkür Sayısı: 3

44 Mesajina 57 Tesekkür Aldi

Alıntı:

ORiJiNAL YAZARI : SKeLeToNWolF
ilk okuduğumda benim de tüylerim diken diken olmuştu...

+1903

___________________________________
Hiç bir masalın kahramanı olamayacak kadar uykum var.
Sesinden esirgediğin yüreğim gibisin.
Varlığının bir anlamı olsun derken
Sen en çok da anlamsızlığa yakıştın nedense
Oysa bu değildi sana dair başlattığım yolculuğun sonu
Böyle olmamalıydı.
Tenimde acı bir tat, teninden kalma.
Başımı koyduğum yerde büyük bir boşluk
Yokluğundan olma.
Ne yazmak,ne konuşmak ne de yazmak istiyorum.
Yalnızca ölüm kadar sessiz bir uykuya yatmak
Ve
Toprağın kokusuna bırakmak istiyorum tüm bedenimi.

serjiii isimli Üye şimdilik offline konumundadır

18-08-2006, 16:06

#6 (tekli aç) (permalink)

livestyle

Uzman Üye

User ID: 35

Üyelik tarihi: Oct 2005

Mesajlar: 2.466

Rep Gücü: 0
REP Puanı : 0
REP Seviyesi : livestyle

Teşekkür Sayısı: 0

2 Mesajina 3 Tesekkür Aldi

ben biliyordum ki bunuuuuu

livestyle isimli Üye şimdilik offline konumundadır

18-08-2006, 16:36

#7 (tekli aç) (permalink)

SKeLeToNWolF

Senior Member

User ID: 3040

Üyelik tarihi: Dec 2005

Mesajlar: 1.775

Rep Gücü: 0
REP Puanı : 0
REP Seviyesi : SKeLeToNWolF

Teşekkür Sayısı: 0

1 Mesaja Tesekkür Edildi

Alıntı:

ORiJiNAL YAZARI : livestyle
ben biliyordum ki bunuuuuu

senin bildiğini zaten biliyorum gıcık ben okumanı söylemiştim

18-08-2006, 16:37

#8 (tekli aç) (permalink)

livestyle

Uzman Üye

User ID: 35

Üyelik tarihi: Oct 2005

Mesajlar: 2.466

Rep Gücü: 0
REP Puanı : 0
REP Seviyesi : livestyle

Teşekkür Sayısı: 0

2 Mesajina 3 Tesekkür Aldi

Alıntı:

ORiJiNAL YAZARI : SKeLeToNWolF
senin bildiğini zaten biliyorum gıcık ben okumanı söylemiştim

hadi ya oyle miydi, hic hatirlamiyorum yalanci seni

18-08-2006, 16:39

#9 (tekli aç) (permalink)

SKeLeToNWolF

Senior Member

User ID: 3040

Üyelik tarihi: Dec 2005

Mesajlar: 1.775

Rep Gücü: 0
REP Puanı : 0
REP Seviyesi : SKeLeToNWolF

Teşekkür Sayısı: 0

1 Mesaja Tesekkür Edildi

Alıntı:

ORiJiNAL YAZARI : livestyle

Alıntı:

ORiJiNAL YAZARI : SKeLeToNWolF
senin bildiğini zaten biliyorum gıcık ben okumanı söylemiştim

hadi ya oyle miydi, hic hatirlamiyorum yalanci seni

unutkanlık başlamış sende ben napiim

18-08-2006, 18:44

#10 (tekli aç) (permalink)

FirstLight

Onursal Üye

User ID: 5446

Üyelik tarihi: Feb 2006

Mesajlar: 17.424

Ruh Halim:

Rep Gücü: 121
REP Puanı : 378
REP Seviyesi : FirstLight is just really nice

Teşekkür Sayısı: 281

190 Mesajina 314 Tesekkür Aldi

abuuu gözlerim doldu yaaa

___________________________________

''Bir Gün Körebe Oynarsak Gizlice Açarım Gözlerimi;Seni Kaybetmeyi Kaldırmaz İçim!...''

FirstLight isimli Üye şimdilik offline konumundadır

FirstLight Kullanicisina Bu Mesaji Için Tesekkür Edenler:

repci

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç